Πιστεύω εις έναν φραπέ...
Πιστεύω εις έναν φραπέ,
αφρώδη, παγοκράτορα,
ρουφηχτόν εκ καλάμου σπαστής,
εις στομάχους πάντων ερριμένον.
Και εις ένα αφρόγαλα, λευκόν, πηχτόν,
του καφέ συνοδό, και λιπογενές
το δια τον καφέ ποιηθέντα προ πάντων καπουτσίνο.
Milk εκ βοδώς,
αφρόν αληθινόν, εκ μιξερός ηλεκτρικού
χτυπηθέντα, ού γεννηθέντα,
ομοχρήσιμου του φραπέ
δι ου το μάτι ορθάνοιξε.
Τον δι' ημάς τους ανθρώπους
και δια την ημετέραν εργασίαν
φυτροθέντα εν καφεοδένδρων
και μαζευθέντα εξ άρρενος εργάτου
και αγοράσθη εξ εταιρείας
και εσυσκευάσθηκε.
Αγορασθέντα τε υπό ημών
εντός μικρής σακουλίτσας
ή κουτιού ή βαζακίου
Και ετοιμάσθη τας πρώτας ώρας
κατά τας πρωινάς.
Και εισέπεσε εντός ποτηριού
και ζαχαρώθηκε εκ κουταλιάς του γλυκού.
Και πάλιν άφρισε μετά δόξης
τσίτα κάνων κοιμητούς
ώστε χουζουρίου έλθη το τέλος.
Και εις το ρεύμα το πάγιον,
το χρήσιμον, το μιξεροκινόν,
το εκ της δεής επαραγόμενον
το συν ψυγείου και θηκών συνεργαζώμενο,
ωστε παρασκευαζώμενο,
παγακίων και υδάτων ψυχρών.
Εις μίαν, καφετερίαν, ομαδικήν και φιλικήν φραπεδοποσίαν.
Ομολογώ εν τσίμπημα εις μπισκότου εκ του μπολ.
Προσδοκώ τασάκι καθαρόν.
Και να είναι η ζάχαρη λιωμένη.
Αμήν.
[via]
Άγγελος Συναδάκης
Φραπέ ημών ο εν τοις παραλίαις γεννηθήτω ο αφρός σου ελθέτω η κρέμα σου χτυπηθήτω τω μίξερ σου ως εν τη οικία μου και εν τοις παραλίαις. Το καλαμάκι ημών το επιοίσιον δώσε ημίν σήμερον και άφες ημίν τη νύστα ημών ως και ημείς ρουφάμε τις γουλιές ημών και μη αδειάσεις τα τασάκια ημών αλλά ρύσαι ημάς από της στάχτης των, αμήν.
Από ΔΗΜΗΤΡΗΣ Θανασάς | Κυριακή, 9 Σεπτεμβρίου 2007 4:09 μμ
looooooooooooooool "Πιστεύω εις έναν φραπέ, αφρώδη, παγοκράτορα" θα μπορουε να ειναι μοτο μου
καλό
Από :) :)) | Κυριακή, 9 Σεπτεμβρίου 2007 4:11 μμ
Καλά εννοειται το πηρα στα αποθηκευμενα μου αρχεια!!! ΤΡΟΜΕΡΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟ
Από Μαρία Νικολάου | Κυριακή, 9 Σεπτεμβρίου 2007 4:12 μμ
Όντως τρομερός... Πολύ καλή και η εκδοχή του Δημήτρη (σχόλιο Νο1). Ευχαριστώ πολύ.
Από Άγγελος Συναδάκης | Κυριακή, 9 Σεπτεμβρίου 2007 4:17 μμ
Ναι 'σαι καλά ρε Άγγελε.Μου θύμησες τώρα ένα παιδί στην κατασκήνωση που από το πρωί μέχρι το βράδυ άκουγε Νότη και του είχαμε βγάλει το ποιηματάκι:Νότης ο Θεός,Νότης ισχυρός,Νότης ο αθάνατος ελέησον ημάς!
Από Ελένη Συναδάκη | Κυριακή, 9 Σεπτεμβρίου 2007 11:37 μμ
Χμμ! Πολύ καλό... Αν και εγώ φημίζομαι για cafeine addict! Που το ξετρύπωσες;
Από Απόστολος Κρητικός | Τετάρτη, 12 Σεπτεμβρίου 2007 5:12 μμ
Παρακατω ειναι η προσευχη που κανουν οι μηχανικοι αυτοκινητων κα8ε πρωι πριν πανε στη δουλεια...
Καρτερ ημων το εν της μηχανης αγιασθητω το βολαν σου ελθετω η μπαταρια σου γεμισθητω το ρεζερβουαρ σου ως εν λιπαντικον και επι της μηχανης το στροφαλον ημων τον επιουσιον σωσε ημην σημερον και αφες ημην απο τα μικροπροβληματα των ηλεκτρικων ως και ημεις αφιωμεν τις βαλβιδες ημων στων αντιπροσωπων και των μηχανικων αλλα ρησε ημας απο τα ιμιτασιον AVIN..
Από Απόστολος Κρητικός | Σάββατο, 15 Σεπτεμβρίου 2007 11:34 πμ
Ο συγγραφέας του άνωθεν κειμένου σας ευχαριστεί θερμά για τον ενθουσιασμό σας, αλλά δεν μπορεί να μην εκφράσει τη λύπη του που το βρέπει all over the διαδίκτιο εντελώς ανώνυμο...
Από Dante | Παρασκευή, 28 Σεπτεμβρίου 2007 8:00 μμ
Χμμμ... Interesting point... Για να είμαι ειλικρινής, το εν λόγω κείμενο μου ήρθε με e-mail στο οποίο δεν αναφερόταν ο συγγραφέας, οπότε ήταν φύση αδύνατο να τον προσδιορίσω. Αλλιώς εννοείται πως θα έγραφα την πηγή...
Από εκεί και πέρα, αρκετοί μου έχουν πει ότι ξέρουν αυτόν που το έγραψε (και όλοι αναφέρονται σε διαφορετικό άτομο), οπότε διατηρώ και εγώ τις επιφυλάξεις μου.
Ωστόσο, μετά από μία σύντομη έρευνα, διαπίστωσα ότι από όλα τα sites που περιέχουν το "πιστεύω" το δικό σου έχει την παλιότερη ημερομηνία καταχώρησης (αν και αυτό μπορείς να το αλλάξεις, αλλά δεν νομίζω ότι μπήκε κανείς στον κόπο).
Για αυτό και πρόσθεσα το Link στο άρθρο!
Από Άγγελος Συναδάκης | Παρασκευή, 28 Σεπτεμβρίου 2007 8:42 μμ
Μόλις είδα το σχόλιό σου, και για του λόγου του δικαίου, οφείλω ένα "ευχαριστώ"
Από Dante | Παρασκευή, 28 Σεπτεμβρίου 2007 8:58 μμ
RSS Feed για αυτό το θέμα
Το σχόλιο σας